Δημόσιες Δηλώσεις 2008
Παγκόσμια Ημέρα Συμπαράστασης προς τους Κουβανούς
Άρθρο του Αμερικανού Πρέσβη στην Ελλάδα Daniel V. Speckhard
Εφημερίδα "ΜΕΤΡΟ"
22 Μαϊου, 2008
H Τετάρτη 21 Μαίου, 2008 είναι η μέρα που θα γιορτάσουμε το κουράγιο αλλά και την αποφασιστικότητα των Κουβανών, οι οποίοι αναζητούν ελευθερία και “φωνή” για να εξασφαλίσουν ένα δημοκρατικό μέλλον για τη χώρα τους. Αυτή την ημέρα, οι Η.Π.Α. και πολλές άλλες χώρες θα γιορτάσουμε την Ημέρα Συμπαράστασης προς τους Κουβανούς.
Ζητούμε την απελευθέρωση όλων των Κουβανών πολιτικών κρατουμένων και ζητούμε να αρθούν όλα τα μέτρα που επιτρέπουν στην Κουβανική Κυβέρνηση να συλλαμβάνει πολίτες οι οποίοι εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους με ειρηνικό τρόπο. Οι Κουβανοί οφείλουν να γνωρίσουν πως έχουν διεθνή υποστήριξη σε αυτόν τους τον αγώνα για ελευθερία, ανθρώπινα δικαιώματα, όπως κάποτε είχαν και οι Κεντροευρωπαίοι.
Έχουν γίνει εκτενείς αναφορές στα μέσα για τις νέες αλλαγές που έχουν πραγματοποιηθεί στην Κούβα. Ναι, ο Ραούλ Κάστρο αντικατέστησε τον αδερφό του στη διοίκηση, αλλά αυτή ήταν μια διαδικασία στην οποία δεν είχαν λόγο οι πολίτες. Και ναι, οι Κουβανοί μπορούν πλέον να αγοράζουν κινητά τηλέφωνα, φούρνους μικροκυμάτων και μπορούν να διαμένουν σε 5στερα ξενοδοχεία. Και μπορεί οι Κουβανοί να δέχονται αυτές τις αλλαγές, ωστόσο περιμένουν πολλά περισσότερα. Με τις μέσες μηνιαίες απολαβές να κυμαίνονται στα $20, τα παραπάνω είναι απαγορευτικά και δεν επιτρέπεται στους Κουβανούς να κάνουν ότι κάνουν οι πολίτες των άλλων χωρών της Αμερικής: να εκμεταλλεύονται τις ευκαιρίες που προσφέρονται από ελεύθερες αγορές και κοινωνίες.
Η λυπηρή πραγματικότητα είναι πως οι Κουβανοί ζουν ακόμα καταπιεσμένοι, όπως ακριβώς ζουν εδώ και μισό αιώνα. Τον περασμένο Δεκέμβριο, οι Κουβανικές Αρχές πραγματοποίησαν έφοδο σε μια Καθολική εκκλησία, έριξαν δακρυγόνα στους ενορίτες και έσυραν έξω 18 πιστούς. Ένας εκπρόσωπος της Καθολικής εκκλησίας χαρακτήρισε το επεισόδιο ως «τη χειρότερη επίθεση ενάντια στην εκκλησία εδώ και 45 χρόνια.» Και μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, οι «Κυρίες στα λευκά», οι οποίες παρελαύνουν ειρηνικά κάθε Κυριακή, υποστηρίζοντας την απελευθέρωση των αγαπημένων τους που έχουν φυλακισθεί άδικα, χτυπήθηκαν και απομακρύνθηκαν από την Πλατεία της Επανάστασης» όταν θέλησαν να στείλουν μια αίτηση στην Κυβέρνηση με την οποία ζητούσαν την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων. Αυτό καθιστά αλλαγή?
Πως λοιπόν θα γνωρίζουμε εάν έχει ξεκινήσει μια διαδικασία δημοκρατικής αλλαγής στο νησί; Θα ξέρουμε πως υπάρχει μια νέα Κούβα, όταν οι Κουβανοί θα μπορέσουν να οργανώσουν, να συγκεντρώσουν και να εκφράσουν τις σκέψεις τους. Θα ξέρουμε ότι υπάρχει μια νέα Κούβα όταν ο Τύπος θα λειτουργεί ελεύθερος και δίχως λογοκρισία. Θα ξέρουμε ότι υπάρχει νέα Κούβα όταν η Κουβανική Κυβέρνηση θα επιτρέψει στους Κουβανούς να ανοίξουν τις δικές τους επιχειρήσεις και να διασφαλίσουν οικονομική ασφάλεια για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Πάνω απ’ όλα όμως, θα ξέρουμε πως υπάρχει τουλάχιστον μια αρχή προς τη νέα Κούβα όταν το καθεστώς ελευθερώσει τους πολιτικούς κρατουμένους και εμπλέξει τους Κουβανούς σε έναν ανοιχτό κατανοητό διάλογο για το μέλλον της χώρας τους.
Αλληλεγγύη προς τους Κουβανούς σημαίνει υποστήριξη στον αγώνα τους για την απόκτηση των ελευθεριών που απαριθμούνται στην Παγκόσμια Διακήρυξη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καθώς και στη Διεθνή Συνθήκη Αστικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων. Η Κούβα πρόσφατα υπέγραψε την τελευταία συνθήκη, αλλά πότε οι πράξεις της κυβέρνησης θα συμβαδίσουν με τις υποσχέσεις της; Όπως κάθε Κουβανός πολιτικός κρατούμενος μπορεί να πιστοποιήσει, το Κουβανικό κράτος δεν έχει εφαρμόσει τη διάταξη η οποία υποστηρίζει: «Κανείς δε θα υπόκειται σε βασανιστική, σκληρή ή απάνθρωπη μεταχείριση και τιμωρία.» Παρ’ όλα αυτά, Κουβανοί έχουν συλληφθεί και ξένοι έχουν εξοριστεί, επειδή απλά μοίραζαν αντίγραφα της Παγκόσμιας Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Δημοκρατικοί ηγέτες και μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί σχεδιάζουν να καταδείξουν την υποστήριξη τους για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο νησί στα μέσα Μαΐου, που οι Κουβανοί τιμούν τους πατριώτες τους οι οποίοι υπέφεραν στα χέρια του καθεστώτος, μαχόμενοι για τις ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανόμενης και της επετείου του θανάτου του ποιητή - ακτιβιστή Πέντρο Λούις Μποϊτέλ, ο οποίος πέθανε στις 25 Μαίου 1972, σε ηλικία 39 ετών κατά τη διάρκεια απεργίας πείνας στη φυλακή «Κάστρο του Πρίγκιπα» στην Κούβα. Οι Κουβανοί οφείλουν να γνωρίζουν πως έχουν την παγκόσμια αλληλεγγύη και υποστήριξη στις προσπάθειές τους να αποκτήσουν πολιτική και οικονομική ανεξαρτησία.
Στις 21 Μαΐου, η Κυβέρνηση των Η.Π.Α. θα συμπράξει σε μια αλληλεγγύη με τους Κουβανούς, ειδικά με τους φυλακισμένους συνείδησης που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο νησί. Ελπίζουμε πως και εσείς θα συμπράξετε την ημέρα αυτή, προς τιμήν των Κουβανών που συνεχίζουν να αγωνίζονται για το δικαίωμα της ελευθερίας.
Σύνδεσμοι:
Http://www.solidaridadcuba.org