Δημόσιες Δηλώσεις 2008
“Χρήματα και ανθρώπινο δυναμικό έχουν αποφασιστική σημασία για το μέλλον του Αφγανιστάν”
Κατ’αποκλειστικότητα για την εφημερίδα TO ΒΗΜΑ
12 Ιουνίου 2008
Άρθρο του Πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών
κ. Ντάνιελ B. Σπέκχαρν
Οι δυτικοί Σύμμαχοι πρέπει να υποστηρίξουν την πρόοδο που έγινε έως σήμερα στη χώρα
Αθήνα - Πολύ συχνά σήμερα, όταν αρχίζουμε να διαβάζουμε για το Αφγανιστάν, συνήθως αμέσως μετά το όνομα της χώρας διαβάζουμε για «βομβιστές αυτοκτονίας», για «θανάτους», ή «ναρκωτικά». Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτό αντανακλά τις τεράστιες προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Αφγανιστάν, αλλά, τη στιγμή αυτή που αντιπρόσωποι από περισσότερες από 80 χώρες συναντώνται σήμερα στο Παρίσι για να συζητήσουν τρόπους με τους οποίους η διεθνής κοινότητα μπορεί να βοηθήσει, και καθώς οι υπουργοί Αμύνης του ΝΑΤΟ συναντώνται στις Βρυξέλλες, επιτρέψτε μου να σας πω μερικά καλά νέα για τη χώρα αυτή που ίσως δε θα περιμένατε να ακούσετε.
Στη νότια επαρχία Χελμάντ, 600 Αφγανοί νέοι και νέες σχολικής ηλικίας παρακολουθούν μαθήματα σε ένα νεόκτιστο γυμνάσιο χάρις στο έργο μιας διεθνούς ομάδας από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, την Εσθονία και τη Δανία σε συνεργασία με Αφγανούς πολίτες. Στη γειτονική επαρχία Φαράχ, Αμερικανοί και Ιταλοί μιας Περιφερειακής Ομάδας Ανοικοδόμησης έκτισαν ένα σχολείο, έσκαψαν πηγάδια, διένειμαν σπόρους σίτου σε αγρότες, και ανακατασκεύασαν μια αγορά. Η Ελλάδα πρόσφερε μεταγωγικά αεροσκάφη για τη μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας, ανέπτυξε στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό για να βοηθήσει στην κατασκευή ζωτικής σημασίας δρόμων και γεφυρών και στην παροχή υπηρεσιών υγείας. Η Ελλάδα, επίσης, χρηματοδότησε προγράμματα ανοικοδόμησης στην επαρχία Μπαγκλάν.
Παρόμοιες αναπτυξιακές προσπάθειες καθώς και χιλιάδες άλλες έγιναν πραγματικότητα μέσω των διεθνών υποσχέσεων για βοήθεια σε σχέση με τη Διάσκεψη των Δωρητών που έγινε στο Λονδίνο το 2006. Αν και η παροχή βοήθειας στο Αφγανιστάν είναι σαφώς ηθική επιλογή τέτοια βοήθεια δεν αποτελεί απλή μεγαλοψυχία. Ωφελεί ευθέως την ασφάλειά μας στην Ευρώπη, την Αμερική και σε ολόκληρο τον κόσμο. Γενναιόδωρες δεσμεύσεις για προσφορά χρήματος και εργασίας αποτελούν επένδυση στην ασφάλεια όλων μας διότι τα προβλήματα του Αφγανιστάν δε σέβονται την ύπαρξη διεθνών συνόρων. Τα ναρκωτικά που παράγονται από τις φυτείες παπαρούνας στο Αφγανιστάν σκοτώνουν στους δρόμους της Ευρώπης, και οι τρομοκράτες που έχουν βρει καταφύγιο στο Αφγανιστάν δολοφονούν ανυποψίαστους ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο.
Για το λόγο αυτό οι ηγέτες του ΝΑΤΟ στη Διάσκεψη Κορυφής του Βουκουρεστίου ανανέωσαν τη μακροπρόθεσμη δέσμευσή τους στην αποστολή αυτή, και για τον ίδιο λόγο οι υπουργοί Αμύνης του ΝΑΤΟ θα εξετάσουν την κατάσταση στο Αφγανιστάν σήμερα και αύριο. ΄Οπως δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας Γιάπ Ντε Χουπ Σέφερ, «Αν αυτή η αποστολή αποτύχει... το Αφγανιστάν θα αποτελέσει εκ νέου μια σαφή και άμεση απειλή για τον εαυτό του, την περιοχή και γενικότερα τη διεθνή κοινότητα».
Η σημασία των νέων υποσχέσεων για βοήθεια που θα δοθούν από τους δωρητές σήμερα στο Παρίσι έχει αποφασιστική σημασία για τους Αφγανούς εταίρους μας προκειμένου να κάνουν το επόμενο βήμα για την ανοικοδόμηση και για να αρχίσουν να κατακτούν τους στόχους που έθεσαν οι ίδιοι στην Πενταετή Εθνική Στρατηγική για το Αφγανιστάν. Οι ΗΠΑ που έχουν συνεισφέρει 26 δισεκατομμύρια δολλάρια θα προσφέρουν ένα σημαντικό ποσό για να υποστηρίξουν αυτές τις προτεραιότητες.
Ας μην κάνουμε λάθος. Η ανοικοδόμηση του Αφγανιστάν δεν αποτελεί εύκολο, γρήγορο και φθηνό έργο. Ασφάλεια και ανάπτυξη είναι άρρηκτα συνδεδεμένες. Αντιμετωπίζουμε έναν αδίστακτο αντίπαλο που αν και περιθωριοποιείται με γρήγορο ρυθμό, δεν έχει τύψεις συνειδήσεως όταν σκόπιμα στοχοποιεί απλούς πολίτες, καταστρέφει σχολεία και νοσοκομεία, ή δολοφονεί Αφγανούς δασκάλους και αξιωματούχους που προσπαθούν να ανοικοδομήσουν τη χώρα τους.
Ευτυχώς η μεγάλη πλειοψηφία των Αφγανών είναι αντίθετη με τους στόχους και τις τακτικές των τρομοκρατών. Το Αφγανιστάν έχει κάνει μεγάλη πρόοδο από τις μέρες των Ταλιμπάν, όταν αυτοί λιθοβολούσαν γυναίκες μέχρι θανάτου, και απαγόρευαν στα κορίτσια να πηγαίνουν στο σχολείο. Σήμερα περισσότερα από 1,5 εκατομμύριο κορίτσια του Αφγανιστάν παρακολούν μαθήματα στα σχολεία, και το σύνολο των παιδιών που έχουν εγγραφεί στα σχολεία ξεπερνά τα 6.000.000 σε σύγκριση με τα 900.000 που ήταν παλαιότερα.
Τα τελευταία έξι χρόνια έχουν επισκευασθεί ή κατασκευασθεί περισσότερα από 13.000 χλμ. δρόμων, συμπεριλαμβανομένης της νέας Γέφυρας Φιλίας μεταξύ Αφγανιστάν και Τατζικιστάν. Επίσης, τα τρία τέταρτα του πληθυσμού έχει πρόσβαση σε τηλεπικοινωνίες. Το Εθνικό Ακαθάριστο Προϊόν έχει αυξηθεί σε περισσότερο από 70%. Σήμερα οι Αφγανοί διάγουν καλύτερη και υγιέστερη ζωή. Το ποσοστό των κατοίκων που έχει πρόσβαση σε παροχή υγειονομικών υπηρεσιών ανήλθε από 9% σε 85% μόλις σε τέσσερα χρόνια.
Το Αφγανιστάν βρίσκεται επίσης στο δρόμο της δημοκρατίας. Πάνω από 75% των πολιτών με δικαίωμα ψήφου ψήφισαν στις πρώτες ελεύθερες και δημοκρατικές εκλογές που έγιναν το 2004 και υπάρχουν σήμερα περισσότερα από 100 γνωστά πολιτικά κόμματα στη χώρα. Για να συνεχισθεί αυτή η πρόοδος το Αφγανιστάν χρειάζεται δεσμεύσεις για υποστήριξη των εκλογών του 2009 και του 2010, συμπεριλαμβανόμενων πόρων για τη χρηματοδότηση καταγραφής ψηφοφόρων, εκλογικές δαπάνες διοικητικής μορφής, και προγράμματα ενημέρωσης ψηφοφόρων.
Στο μεταξύ, πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι έχουμε αυξημένες προσδοκίες από την κυβέρνηση του Αφγανιστάν. Το νέο της Πρόγραμμα Εθνικής Αλληλεγγύης, ένα κυβερνητικό πρόγραμμα κάθετης ανάπτυξης βάσει του οποίου χιλιάδες Αφγανικά χωριά συμμετέχουν ενεργά στο σχεδιασμό των δικών τους αναπτυξιακών προγραμμάτων, είναι ένα ευπρόσδεκτο μήνυμα σχετικά με την υποστήριξη που προσφέρεται από το λαό του Αφγανιστάν. Η διαφθορά, όμως, παραμένει σοβαρό πρόβλημα, και οι δωρητές θα πρέπει να γνωρίζουν όχι μόνο που πηγαίνουν οι συνεισφορές τους, αλλά και ότι θα χρησιμοποιηθούν για να καλύψουν τις ανάγκες του Αφγανικού λαού. Οι διεθνείς δωρητές, από την πλευρά τους, μπορούν να συντονίσουν καλύτερα τα αναπτυξιακά προγράμματα και να βελτιώσουν τον τρόπο με τον οποίο ελέγχουν την παρεχόμενη βοήθεια.
Οι γενιές του μέλλοντος, προσπαθώντας να καταλάβουν πως βοηθήσαμε το λαό του Αφγανιστάν να επανακάμψει από έναν κτηνώδη πόλεμο τριών δεκαετιών, θα ανατρέχουν στο παρελθόν. Και θα ρωτούν επίσης αν κάναμε αρκετά για να προστατέψουμε την Ευρώπη, την Αμερική, και τον κόσμο από τις απειλές που προέρχονται από την αστάθεια και την τρομοκρατία. Η σημερινή Διάσκεψη των Δωρητών που γίνεται στο Παρίσι, όπως και εκείνη του Λονδίνου το 2006, είναι σταθμός, αλλά μαζί και δοκιμασία. Ο κόσμος παρακολουθεί. Αντί οι ιστορικοί να ρωτάνε αργότερα, «έκαναν αρκετά;» ας τους δώσουμε τη δυνατότητα να ρωτάνε, «πώς κατάφεραν τόσα πολλά;»
http://www.tovimadaily.gr/Article.aspx?d=20080612&nid=8826510